Το περιστατικό λεκτικής και σωματικής κακοποίησης του κου Μαραντζίδη
ειναι ακόμη μια τρανταχτή απόδειξη ότι :
-ψάχνουμε πάντα ένα θύτη (αρκεί να υπάρχει να λεμε φταίει αυτος)
-έχουμε μια ηδονοβλεπτική σχέση με τις ταμπέλες ("αυτός είναι ο κακός"), σε συνέχεια του προηγούμενου
-αδιαφορούμε για την ουσία καθώς τυφλωνόμαστε μέσα στη δική μας αλήθεια (η οποία είναι εξ' ορισμού η μία)
-κάνουμε πορείες ως ειρηνιστές και αγωνιστές και ταυτόχρονα γρονθοκοπούμε όποιον δε συμφωνεί μαζί μας (προς επίρρωση της δημοκρατικότητας των θέσεων μας)
-θεοποιούμε και καθαιρούμε με την ίδια ευκολία όποιον...(αρκεί να εξυπηρετεί το δίπολο ήρωας/ αντιήρωας) -αγαπάμε τα φαντάσματα του ιστορικού παρελθόντος (εξάλλου έχουμε επενδύσει τόσα σε αυτά, πού καιρός για μεγάλες ανατροπές!)
-είμαστε απελπιστικά μόνοι στην κριτική και αξιολόγηση τρίτων, με μια κακεντρέχεια που αγγίζει τα όρια της μανίας (σε ένα ανθρωποκυνηγητό μαγισσών που πάντα μας φταίνε)
-είμαστε εικονολάτρες και εικονομάχοι μαζί σε μια εξωφρενική διαμάχη προκαταλήψεων και δεισιδαιμονιών (η μάχιμη αριστερά, η συντηρητική δεξιά, τα καπιταλιστικά συμφέροντα, οι συνδικαλιστικές πράξεις με κοινωφελές στόχο)
-το καινούριο είναι τρομακτικά απορριπτέο (καμία νέα θέση, μόνο στείρα επίθεση στη νεωτερικότητα)
-έχουμε μια ηδονοβλεπτική σχέση με τις ταμπέλες ("αυτός είναι ο κακός"), σε συνέχεια του προηγούμενου
-αδιαφορούμε για την ουσία καθώς τυφλωνόμαστε μέσα στη δική μας αλήθεια (η οποία είναι εξ' ορισμού η μία)
-κάνουμε πορείες ως ειρηνιστές και αγωνιστές και ταυτόχρονα γρονθοκοπούμε όποιον δε συμφωνεί μαζί μας (προς επίρρωση της δημοκρατικότητας των θέσεων μας)
-θεοποιούμε και καθαιρούμε με την ίδια ευκολία όποιον...(αρκεί να εξυπηρετεί το δίπολο ήρωας/ αντιήρωας) -αγαπάμε τα φαντάσματα του ιστορικού παρελθόντος (εξάλλου έχουμε επενδύσει τόσα σε αυτά, πού καιρός για μεγάλες ανατροπές!)
-είμαστε απελπιστικά μόνοι στην κριτική και αξιολόγηση τρίτων, με μια κακεντρέχεια που αγγίζει τα όρια της μανίας (σε ένα ανθρωποκυνηγητό μαγισσών που πάντα μας φταίνε)
-είμαστε εικονολάτρες και εικονομάχοι μαζί σε μια εξωφρενική διαμάχη προκαταλήψεων και δεισιδαιμονιών (η μάχιμη αριστερά, η συντηρητική δεξιά, τα καπιταλιστικά συμφέροντα, οι συνδικαλιστικές πράξεις με κοινωφελές στόχο)
-το καινούριο είναι τρομακτικά απορριπτέο (καμία νέα θέση, μόνο στείρα επίθεση στη νεωτερικότητα)
{Οι πρώτες σκέψεις...}
Κατερίνα Παπανικολάου
