Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ (1882-1945, Αμερικανός πρόεδρος
1936-1945) είχε πει, το μόνο πράγμα που πρέπει να φοβόμαστε είναι ο ίδιος ο
φόβος.
Από την πρώτη στιγμή που θα αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε
την ύπαρξή μας, ένα από τα βασικά συστατικά της «εκκόλαψής μας» ως άνθρωποι,
είναι ο Φόβος.
Ξεκινάει από το «κάνε αυτό... γιατί αλλιώς...» για να φάμε
το φαΐ μας και καταλήγει μέχρι εκεί που η ζωή μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με
την καθημερινότητα...
«Ο φόβος φυλάει τα έρμα» έλεγαν οι παλιοί.
Ο φόβος προστατεύει την κοινωνία να μην διαρραγεί, λένε οι
νεώτεροι.
Τελικά χωρίς φόβο θα μπορούσαμε να έχουμε υπόσταση ως όντα;
Είναι άλλο, ένα άτομο που δεν δρα, υπό τον πέλεκυ του φόβου,
γιατί γνωρίζει και σέβεται τις αρχές ενός κοινωνικού συνόλου και εντελώς
διαφορετικό αυτό, που ανέχεται, έτοιμο να ξεσπάσει στην πρώτη ευκαιρία, γιατί
υπερέβη τα όριά του...
Πόσο διαφορετική θα ήταν τελικά η ύπαρξή μας, αν αποβάλλαμε
συνειδητά το φόβο.
Όταν για να «πράξεις», δεν θα χρειαζόταν να έχεις «συνέπειες».
Όταν ο σεβασμός, οι αρχές, οι πεποιθήσεις, η φιλοδοξία,
εξαρτώνται από την «παιδεία» και όχι από την τιμωρία.
Τελικά ο Φόβος μήπως είναι αναπόσπαστο κομμάτι μας γιατί μας
υποτάσσει;
«Φόβος είναι η ψυχική ταραχή που προκαλείται από την αναμονή
του κακού»
(Πλάτων 427-347 π.Χ. Φιλόσοφος)
Ακίνδυνος Γκίκας, Ηθοποιός-Σκηνοθέτης. Γεννήθηκε
στον Πειραιά. Αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου.
Αντί
για λόγια δράση!
“Ο κόσμος στρέφει και περιστρέφεται, το παν είναι να βγεις στη βόλτα…” (Νικόλας Άσιμος)
Συνεχίζεται...
