Προχτές συζητούσα
με ένα φίλο μου ο οποίος είναι άνεργος εδώ και 2 χρόνια. Μου έλεγε για τις προσπάθειες που κάνει να
βρει δουλειά και τις αντιξοότητες που θα συναντήσει αν κάνει κάτι δικό
του. Πάνω στη συζήτηση μου πρότεινε και
του πρότεινα αρκετές επιχειρηματικές ιδέες, ευκαιρίες χρηματοδότησης που είχα
ακούσει κτλ.
Το καλό είναι ότι ζούμε στη εποχή που αν οποιαδήποτε χαζομάρα
βαφτιστεί start up, project ή innovation μπορεί και να
πετύχει. Απο την άλλη μεριά, η μπούρδα
είναι μπούρδα όπως και να τη βαφτίσεις ή αν νομίζεις οτι θα κάθεσαι να ξύνεσαι και άλλοι θα σε πληρώνουν επειδή έτυχε και παρακολούθησες ένα TEDx είσαι βαθειά
νυχτωμένος.
Το μεγάλο
πρόβλημα όμως, σχετικά με την ανεργία, είναι ότι ζούμε στη χώρα που δεν παράγει τίποτα. Στη χώρα που δε
θέλει να παράγει τίποτα. Και αν το κάνει κάποιος, το κράτος τον αντιμετωπίζει
ως κλέφτη.
Για τον Έλληνα σήμερα, για τα πάντα φταίει το μνημόνιο και το μόνο που μπορεί να τον σώσει είναι το κράτος. Το δημόσιο. Αυτή η
νοοτροπία που καλλιεργείται εδώ και δεακετίες. Αυτή που μας έφτασε εδω που
είμαστε.
Άραγε
ο Έλληνας ήταν πάντα έτσι; Ιστορικά; Νομίζω ότι ήταν δαιμόνιος, δημιουργικός,
δουλευταράς. Δεν έχει καμία σχέση με τον τεμπέλη Δ.Υ. που δημιουργήθηκε στη
μεταπολίτευση. Και δυστυχώς ευδοκιμεί μέχρι σήμερα.
Η γενιά του ωχαδερφισμού. Είναι
ακόμα εδώ. Και όπως κάθε συντηρητική γενιά προσπαθεί να κρατηθεί, δημιουργώντας
εχθρούς, θυσιάζοντας το μέλλον των παιδιών της. Οτιδήποτε καινοτόμο το οποίο
σχετίζεται με την κοινή λογική σκοντάφτει σε παλαιολιθικές ιδεολογίες, ταμπέλες
και συνωμοσίες. Βλέπετε, το ξεβόλεμα δεν το θέλει κανένας και την υπόσχεση του
βολέματος τη θέλουν ακόμα πολλοί.
Έτσι λοιπόν, μετά από τόσα...
βρισκόμαστε πάλι συντεταγμένοι, περήφανοι, κάτω από την ομπρέλα του κράτους.
Του κράτους- πατερούλη που για να συντηρηθεί σου παίρνει τα 7 από τα 10 και σου
λέει πάνε ψόφα με τα τρία.
Ο φίλος μου λοιπόν, πιστεύω ότι δύσκολα θα βρει δουλειά και ακόμα πιο δύσκολα θα
κάνει δική του δουλειά. Έχει αποφασίσει
να περιμένει τον επόμενο διαγωνισμό ΑΣΕΠ, για καθηγητές στο δημόσιο.
S An
