Αφορμή για το άρθρο στάθηκε η διοργάνωση του 4ου Φεστιβάλ κόντρα στο ρατσισμό και στον κοινωνικό αποκλεισμό (26 ως 29 Ιουνίου) στην Κοζάνη. [εδώ].
Παρόμοιες υποστηρικτικές δράσεις για ομάδες του πληθυσμού που υφίστανται τον κοινωνικό αποκλεισμό ή είναι στα όριά του και είναι περισσότερο ευάλωτες στις συνέπειες της κρίσης πραγματοποιούνται τα τελευταία χρόνια σε πολλές πόλεις της χώρας, δημιουργώντας ένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας και αρωγής. Τέτοιες πρωτοβουλίες που παίρνονται από διάφορους φορείς πρέπει να στηρίζονται με κάθε μέσο.
Το άρθρο παρουσιάζει αρκετά στοιχεία από άρθρα, μελέτες και άλλα επίσημα στατιστικά δεδομένα διεθνών και εγχώριων κοινωνικών, οικονομικών, επιστημονικών οργανισμών (της τελευταίας 5ετίας) και επιχειρεί να περιγράψει μέσω των αριθμών βασικά κοινωνικά φαινόμενα που μεγεθύνονται σε περιόδους οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) «...η
Οι ελληνική κοινωνία τα τελευταία 5-6 χρόνια εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχει αλλάξει από κάθε άποψη. Η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού και οι δραματικές οικονομικές αλλαγές οδήγησαν και οδηγούν χιλιάδες ανθρώπους στο περιθώριο και την απομόνωση.
Το γεγονός αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στον ψυχισμό τους. Όλο και περισσότεροι δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις αλλαγές που επιφέρουν τα οικονομικά μέτρα και χάνουν την εμπιστοσύνη τους, την αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας.
Η ανασφάλεια και ο φόβος έχουν σημαντικές επιπτώσεις στη ψυχική διάθεση. Νευρώσεις, καταθλίψεις, κρίσεις πανικού, φοβίες αλλά και επιπτώσεις οργανικές και σωματοποιήσεις (πονοκέφαλοι, έλκος, κολίτιδες κ.λπ.). Όλα τα παραπάνω οδηγούν σε παθητικότητα, δυσθυμία, αίσθηση ματαιότητας και ανικανότητας.
Πλέον οι άστεγοι στη χώρα αποτελούν μια ορατή κοινωνική πραγματικότητα. (κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα). Το πρόβλημα έχει πολύ μεγαλύτερη έκταση από αυτή που φαίνεται, διότι ένας μεγάλος αριθμός αστέγων διαφεύγει της αντίληψης μας. Οι τελευταία έρευνα της Κομισιόν υπολογίζει τους άστεγους (Ευρώπη των 28) σε 4,1 εκατομμύρια, αριθμός που αμφισβητείται από πολλές οργανώσεις. Το φαινόμενο πρωτοεμφανίστηκε στην Ελλάδα την δεκαετία του 1990, πολύ αργότερα από άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αίσθηση προκάλεσαν τις τελευταίες μέρες οι φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες έδειχναν μεταλλικά καρφιά που έχουν τοποθετηθεί έξω από ένα συγκρότημα πολυτελών διαμερισμάτων στο Λονδίνο, για να αποτρέψουν την διαμονή των αστέγων. Η συγκεκριμένη πρακτική έχει μια δεκαετία που συναντάται ακόμη και έξω από εστιατόρια. Σήμερα το πρόβλημα έχει λάβει εκρηκτικές διαστάσεις αφού πάνω από 40 χιλιάδες άστεγοι ζουν στους δρόμους, οι περισσότεροι στην Αθήνα. Δίκτυα κοινωνικής αλληλεγγύης, μικρές ή μεγάλες κινήσεις πολιτών, τοπικοί φορείς και οργανώσεις προσπαθούν να βοηθήσουν.
Η οικονομική κρίση είχε ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, την αύξηση των αυτοκτονιών. Σύμφωνα με έρευνα του βρετανικού πανεπιστημίου του Πόρτσμουθ, στην Ελλάδα από το 2009 ως το 2010, περίπου 551 Έλληνες αυτοκτόνησαν λόγω των συνεπειών της κρίσης. Ο αριθμός των ατόμων που έβαλε τέλος στην ζωή του και αυτών που αποπειράθηκαν, σύμφωνα με το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ανέρχεται από την 1.1.2009 ως τις 23.8.2012 σε 3.124 άτομα πανελλαδικά. Με στοιχεία της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Κλίμακα», που βασίζονται στις επίσημες καταγραφές της ΕΛΣΤΑΤ και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), ο υψηλότερος αριθμός καταγεγραμμένων αυτοκτονιών κατά τα τελευταία 50 χρόνια σημειώθηκε το 2011 στην Ελλάδα. Επίσης σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής, οι οποία δημοσιεύτηκε στο βρετανικό περιοδικό ψυχιατρικής "British Journal of Psychiatry", οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μόνο μεταξύ 2008-2010 η κρίση οδήγησε σε περισσότερες από 10.000 αυτοκτονίες. Η πιο πρόσφατη εθνική επιδημιολογική έρευνα για την Ελλάδα δείχνει «υψηλή θετική συσχέτιση ανάμεσα στην εκδήλωση επιθυμίας θανάτου και την ανεργία, αλλά και την εμφάνιση σοβαρής ψυχοπαθολογίας και ανεργίας» Ένας στους 6 Έλληνες ηλικίας 18-70 έχει αναπτύξει κλινικά σημαντική ψυχοπαθολογία και ένας στους 12 (600.000) σοβαρή ψυχοπαθολογία. Το 75% του πληθυσμού που εμφανίζει κάποιου είδους ψυχοπαθολογία δεν λαμβάνει θεραπεία για το πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει.
Στους μετανάστες που οι συνθήκες διαβίωσης είναι πολύ χειρότερες τα ποσοστά ψυχικών νόσων και αποπειρών αυτοκτονιών είναι αυξημένα. Στο μεγαλύτερο κέντρο κράτησης στον Βόρειο Έβρο σχεδόν όλοι οι έγκλειστοι πάσχουν από κατάθλιψη. Πριν λίγους μήνες η έκθεση των "Γιατρών Χωρίς Σύνορα" που δημοσιεύτηκε στο Guardian σημείωνε πως οι μετανάστες υπό κράτηση στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν μία «ζωντανή κόλαση».
Το 2011 το 31,4% του πληθυσμού, ή 3,4 εκατομμύρια άνθρωποι, ζούσαν με εισόδημα κάτω από το 60% του εθνικού διάμεσου διαθέσιμου εισοδήματος. Την ίδια στιγμή, το 27,3% του πληθυσμού, ή 1,3 εκατομμύρια άτομα, ήταν στα όρια της φτώχειας. Το 2013 σύμφωνα με εκτιμήσεις της Ομάδας Ανάλυσης Δημόσιας Πολιτικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, πάνω από 44% του πληθυσμού είχε εισόδημα κάτω από ένα σταθερό όριο φτώχειας. Το 2014 η Ελλάδα εντάχθηκε για 3η φορά στη μαύρη λίστα των χωρών με σοβαρές παραβιάσεις των εργασιακών/ασφαλιστικών δικαιωμάτων και παραπέμπεται απ' ευθείας προς έλεγχο στην αρμόδια Επιτροπή Εφαρμογής Διεθνών Προτύπων της Διεθνούς Συνδιάσκεψης Εργασίας της Δ.Ο.Ε. (ILO).( Μαζί με Μπανγκλαντές, Λευκορωσία, Δομινικανή Δημοκρατία, Νίγηρα και η Υεμένη).
Η έκθεση της επιτροπής της ILO για την Ελλάδα επισημαίνει την τραγικότητα της κατάστασης, διαπιστώνοντας ότι « Έπειτα από 6 χρόνια ύφεσης και 4 χρόνια πολιτικών λιτότητας, η χώρα έχει οδηγηθεί σε μια άνευ προηγουμένου καταστροφή εν καιρώ ειρήνης: συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 25% -μεγαλύτερη και από το Μεγάλο Κραχ στις ΗΠΑ-, ανεργία πάνω από 27% -το μεγαλύτερο ποσοστό που καταγράφηκε σε δυτική βιομηχανική χώρα τα τελευταία 30 χρόνια-, 40% μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, ένα τρίτο του πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας και πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι ή 17,5% του πληθυσμού που δεν έχουν καθόλου εισόδημα». Η ΕΛΣΤΑΤ αποτυπώνει ακόμη ακριβέστερα την οικονομική κατάσταση (μελετώντας την σε επίπεδο σε ελληνικών νοικοκυριών), ανεβάζοντας το ποσοστό φτώχειας στο 34,6%. Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε 3.795.100 άτομα
.
Αλλά εκεί που οι αριθμοί σπάνε κόκαλα είναι το ποσοστό των παιδιών τα οποία βρίσκονται υπό το άμεσο φάσμα της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού. Σύμφωνα με την Ελληνική Εθνική Επιτροπή της UNICEF, είναι περίπου 686.000 παιδιά 35,4% του συνόλου. Με το 28% περίπου της εργατικής δύναμης στην Ελλάδα να είναι εκτός εργασίας, ο αριθμός των ανηλίκων που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά ανέργων έχει αυξηθεί 70% μέσα σε τέσσερα χρόνια.
Άνθρωποι είτε υγιείς, είτε με προδιάθεση, είτε κοινωνικά λειτουργικοί ασθενείς, έπειτα από χρόνια οικονομικής πίεσης, η οποία οδήγησε πολλούς σε επαγγελματικές αναπροσαρμογές (για πολλούς βέβαια αυτό σημαίνει ανεργία), ματαιώσεις ή και ανακατατάξεις στη προσωπική τους ζωή, εκδηλώνουν ψυχικές ασθένειες ή σπάνε και υποτροπιάζουν.
Η συσχέτιση μεταξύ ανεργίας και συναισθηματικών και αγχώδη διαταραχών, είναι γνωστή από το 1985. Από το 2008 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι η οικονομική κρίση βλάπτει σοβαρά την υγεία.
Το 2011 οι Financial Times δημοσίευσαν έρευνα του Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σύμφωνα με την οποία υπάρχει άμεση συσχέτιση της ανεργίας (σε ποσοστό 25%) τόσο με τη νοσηρότητα αλλά και τη θνησιμότητα των πληθυσμών που πλήττονται οικονομικά και αναδεικνύει ότι η οικονομική κρίση συνδέεται με σημαντική αύξηση στις ψυχικές διαταραχές και στον αλκοολισμό. Αλλά και άλλες έρευνες που έγιναν σε Ουγγαρία, Χονγκ Κόνγκ, Ουκρανία κάνουν λόγο για την συσχέτιση μεταξύ ανεργίας και ψυχολογικών διαταραχών όπως: Κατάθλιψη, άγχος, κατάχρηση ουσιών, αύξηση αυτοκτονιών, αντικοινωνική συμπεριφορά ( επιθετικότητα βια). Οι αυτοκτονίες, η αύξηση της χρήσης αλκοόλ και εξαρτησιογόνων ουσιών κ.α. αποτελούν την θλιβερή διέξοδο για ένα σημαντικό ποσοστό ανθρώπων που μην μπορώντας να αντέξουν το ψυχολογικό βάρος των προβλημάτων που φέρνει η κρίση επιλέγουν τη διαφυγή ή την αποφυγή τους.
Ενδεικτικό της κρισιμότητας της κατάστασης είναι ότι πλέον η χώρα βρίσκεται στην τέταρτη θέση των δέκα πιο δυστυχισμένων χωρών του πλανήτη( αριθμός εξεταζόμενων χωρών 138. Λίστα 10 ποιο δυστυχισμένων Ιράκ Ιράν Αίγυπτος Ελλάδα Συρία Σιέρα Λεόνε Κύπρος Κατεχόμενα (Βόρεια Κύπρος) Καμπότζη Λίβανος).
Για να αντιληφθούμε το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής αναφέρω ενδεικτικά ότι η Ελλάδα το 2008 βρισκόταν σύμφωνα με τον δείκτη Nations human Developemnt (ο οποίος αφορά 183 χώρες) ανάμεσα στις 18 πιο ευτυχισμένες του πλανήτη.
Ακόμη έρευνα που πραγματοποίησαν επιστήμονες των βρετανικών Πανεπιστημίων του Κέμπριτζ, της Οξφόρδης και του Λονδίνου σημειώνει ότι αυξήθηκαν τα περιστατικά κατάθλιψης, από 3,3% του πληθυσμού το 2008 σε 8,2% το 2011. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο οργανισμό υγείας σε λίγα χρόνια η 2η πιο σημαντική ασθένεια στον πλανήτη θα είναι η κατάθλιψη.
Η οικονομική κατάσταση έχει άμεσο αντίκτυπο και στις ανθρώπινες σχέσεις. Στην Ελλάδα η ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Ωστόσο τα πραγματικά ποσοστά δεν μπορούν να είναι γνωστά, αφού περίπου μόνο 1 στα 20 περιστατικά καταγγέλλονται στην αστυνομία. Η τηλεφωνική γραμμή SOS 15900 στα δυόμισι χρόνια λειτουργίας(2013) έλαβε 12.500 κλήσεις και 100 ηλεκτρονικά μηνύματα. Το 77% αφορά περιπτώσεις ενδοοικογενειακής βίας, το 1% σεξουαλική παρενόχληση, το 1% περιπτώσεις βιασμού, το 0,1% σε πορνεία και το 12% σε άλλες μορφές βίας (μορφές βίας που δεν γίνονται στο στενό οικογενειακό περιβάλλον αλλά προέρχονται από πρώην συζύγους ή πρώην συντρόφους). Για το 1% που αφορά σε περιπτώσεις βιασμών, πρόκειται για 101 βιασμούς οι οποίοι έχουν καταγγελθεί, έχουν δηλωθεί στο στενό ενδοοικογενειακό περιβάλλον στην περίοδο των 2,5 ετών. Από τις γυναίκες που απάντησαν στην τηλεφωνική γραμμή προκύπτει ότι το 70% είναι Ελληνίδες και η βία που δέχονται είναι από Έλληνες συντρόφους ή συζύγους. Μόνο το 8% είναι μετανάστριες και το 0,3% μειονότητες.
Επίσης μέσα στην κρίση παρατηρούμε ραγδαία αύξηση της χρήσης εθιστικών ουσιών και συμπεριφορών.Τα προσωπικά οικογενειακά και κοινωνικά αδιέξοδα της κρίσης ενισχύουν τους παράγοντες κινδύνου για εξάπλωση της χρήσης, τόσο παράνομων όσο και νόμιμων εξαρτησιογόνων ουσιών, ή άλλων μορφών εθισμού, όπως τα τυχερά παιχνίδια.
Στην Ελλάδα σύμφωνα με το κέντρο Εξάρτησης και Προαγωγής της Υγείας «Πυξίδα» ένας στους έξι μαθητές, ηλικίας 15 - 19 ετών, μία ή περισσότερες φορές στη ζωή του έχει κάνει χρήση κάποιας παράνομης ουσίας, όπως κάνναβη, ηρωίνη, LSD, κοκαΐνη, κρακ, αμφεταμίνες, έκσταση, μαγικά μανιτάρια και GHB. Ωστόσο, τα προγράμματα πρόληψης συμβάλλουν σημαντικά στην αποφυγή του κινδύνου, καθώς μειώνουν την πιθανότητα χρήσης ουσιών, όπως κάνναβη, τσιγάρο και αλκοόλ, από 23% έως 35%. Σύμφωνα με ευρωπαϊκή έρευνα (ESPAD – σε 36 χώρες) από το 1984 μέχρι το 2011 στη χώρα μας παρατηρείται αυξητική τάση στη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών στους μαθητές 15-19 ετών. Το ποσοστό των μαθητών που έκαναν χρήση οποιαδήποτε παράνομης ουσίας μία ή περισσότερες φορές στη ζωή τους από περίπου 6% που ήταν το 1984 αυξήθηκε στο 16,6% το 2011. Περισσότεροι άνθρωποι αναμένεται να εμπλακούν σε διάφορες μορφές εθισμού τα επόμενα χρόνια, με αρνητικές επιπτώσεις για τους ίδιους, τις οικογένειές τους και την κοινωνία. θα αυξηθούν παραπέρα τα ποσοστά: εξάρτησης, υποτροπής των απεξαρτημένων και παραβατικής συμπεριφοράς, ενώ θα χειροτερέψουν οι συνθήκες για την εργασιακή και κοινωνική ένταξη των απεξαρτημένων.
Ο αλκοολισμός είναι ακόμη ένα σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα που γνωρίζει έξαρση στις μέρες μας. Ιδιαίτερα ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που προκύπτουν από τη Βόρεια Ελλάδα. Τα τελευταία πέντε χρόνια παρατηρείται αύξηση 45% όσων προσέρχονται στη μονάδα απεξάρτησης από αλκοόλ του ΕΣΥ.
Το 2012 δημοσκόπηση της εταιρείας Alco, 4 στους 10 άνδρες βρίσκουν καταφύγιο στα τυχερά παιχνίδια
του ΟΠΑΠ και το 32% των γυναικών. Το 2013 σύμφωνα με εκτίμηση της Επιτροπής Έλεγχου και Εποπτείας Παιγνίων τα χρήματα που δαπανούν οι Έλληνες στον παράνομο τζόγο ανήλθαν στα 6 δισ. ευρώ ετησίως. Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την 9η θέση παγκοσμίως με μέσο όρο τα 400 ευρώ ανά ενήλικο. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα στον παθολογικό τζόγο είναι η συντήρηση μύθων, λανθασμένων πεποιθήσεων, αυταπατών και της ψευδαίσθησης ελέγχου γύρω από τις συνθήκες και την τελετουργία του παιχνιδιού.
του ΟΠΑΠ και το 32% των γυναικών. Το 2013 σύμφωνα με εκτίμηση της Επιτροπής Έλεγχου και Εποπτείας Παιγνίων τα χρήματα που δαπανούν οι Έλληνες στον παράνομο τζόγο ανήλθαν στα 6 δισ. ευρώ ετησίως. Οι Έλληνες καταλαμβάνουν την 9η θέση παγκοσμίως με μέσο όρο τα 400 ευρώ ανά ενήλικο. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα στον παθολογικό τζόγο είναι η συντήρηση μύθων, λανθασμένων πεποιθήσεων, αυταπατών και της ψευδαίσθησης ελέγχου γύρω από τις συνθήκες και την τελετουργία του παιχνιδιού.
Οι εθισμοί μπορεί να συνυπάρχουν. Το διαδίκτυο αναμφισβήτητα αποτελεί ένα νέο πεδίο κοινωνικών συμπεριφορών και δράσεων με δικούς του κανόνες, περιορισμούς και ελευθερίες, Στην Ελλάδα 3.966.380 άνθρωποι είναι χρήστες του Facebook, με σύνδεση περισσότερες από 2,5 ώρες ημερησίως κατά μέσο όρο, τη στιγμή που οι ειδικοί επιμένουν ότι η χρήση δεν θα πρέπει να ξεπερνά τη 1,5 ώρα. Δεύτερη αιτία εθισμού είναι η ενασχόληση με ένα διαδικτυακό παιχνίδι, ενώ ο εθισμός δεν αποτελεί μόνο πρόβλημα για τα παιδιά αλλά και για τους ενήλικες. Πολλές φορές η εξάρτηση από το διαδίκτυο συνυπάρχει με την εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες κυρίως αλκοόλ και κάνναβη καθώς και από άλλες συμπεριφορικές εξαρτήσεις όπως ο τζόγος
Παγκοσμίως, οι χρήστες του διαδικτύου ξεπερνούν τα 2,5 δισ. (ένας στους τρεις είναι χρήστης του διαδικτύου), ενώ στην Ευρώπη το ποσοστό ανέρχεται σε 63,5% και στη Β. Αμερική σε 78,6%. Στην Ελλάδα το 53,6% των νοικοκυριών διαθέτει πρόσβαση στο διαδίκτυο, Επίσης, υπάρχουν 50 δισ. ιστοσελίδες, ενώ το Facebook έχει περισσότερους από 1 δισ. χρήστες. Οι άνθρωποι με φτωχές κοινωνικές δεξιότητες, όπως η χαμηλή αυτοεκτίμηση, τα αισθήματα μοναξιάς και κοινωνικού άγχους είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην ανάπτυξη της προτίμησης της online κοινωνικής αλληλεπίδρασης, η οποία, με τη σειρά της προβλέπει την προβληματική χρήση του Διαδικτύου. Εκτιμάται ότι περίπου 9 εκατομμύρια Αμερικανοί και 10 εκατομμύρια Κινέζοι πολίτες μπορούν να χαρακτηριστούν ως εθισμένοι στο διαδίκτυο, με επιπτώσεις στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, που περιλαμβάνουν απώλεια ελέγχου των παρορμήσεων, έντονη επιθυμία για απόσυρση, κοινωνική απομόνωση, συζυγικά προβλήματα, ακαδημαϊκές αποτυχίες και οικονομικά χρέη. Σύμφωνα με το Κέντρο Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων στην Ελλάδα τα τελευταία 9 χρόνια τα εξαρτημένα άτομα είναι στην πλειοψηφία άνδρες, ανώτερης και ανώτατης εκπαιδευτικής μόρφωσης, ενώ περίπου το 40% ξεκίνησε την εξάρτηση από τον τζόγο, πριν τα 25 χρόνια!
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διερεύνηση περιπτώσεων όπου υπάρχει εξέλιξη της εθιστικής συμπεριφοράς και συνεξάρτηση. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε στην Ελλάδα το 15,1% των εφήβων ηλικίας 14-16 χρόνων τζογάρουν διαδικτυακά, ενώ το 6,8% ασχολείται σε καθημερινή βάση με τα τυχερά παιχνίδια. Ενώ στην Παιδιατρική Κλινική Αγλαΐα Κυριακού, 10 από τα 130 παιδιά που είναι εθισμένα στο διαδίκτυο παρακολουθούνται λόγω της εξάρτησης τους από τον τζόγο.
Μέσα στο διαδικτυακό “χώρο” βρίσκεται πολύ και πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ψυχωτικών συμπεριφορών. Αρκεί ένα μόνο κλικ για να απαλλαγεί κάποιος από οποιαδήποτε δυσάρεστη κατάσταση. Οι ευκαιρίες που δίνει για δημιουργία σχέσεων, ανωνυμία, άνεση εκδήλωσης διαφόρων συναισθημάτων και μη υποχρέωση κοινωνικών ή ψυχολογικών δεσμεύσεων (σε αντίθεση με την πραγματική ζωή), ικανοποίηση διαφόρων σεξουαλικών αναγκών ή/και διαστροφών (π.χ. παιδοφιλία κ.ά.) το κάνουν άκρως δελεαστικό ιδίως για άτομα με αναστολές, χαμηλή αυτοεκτίμηση, κοινωνικό άγχος κ.τ.λ. Σύμφωνα με το Τμήμα Προβληματικής Χρήσης Διαδικτύου 18 Άνω η εξάρτηση από το διαδίκτυο αφορά κυρίως εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Οι ερευνητές Young και Abreu (2010) εκτιμούν πως η επικράτηση του εθισμού στο διαδίκτυο μεταξύ των εφήβων κυμαίνεται στο 4,6-4,7%, αυξάνεται στο γενικό πληθυσμό στο 6-15%, ενώ στους φοιτητές το ποσοστό κυμαίνεται 13-18%. Δεν είναι τυχαίο πως τα άτομα που είναι πιο επιρρεπή σε ψυχωτικές συμπεριφορές μέσα στο διαδίκτυο αντιμετωπίζουν σε μεγάλο βαθμό κοινωνικούς αποκλεισμούς στη πραγματική τους ζωή. Η διέξοδος είναι περισσότερο γοητευτική σε αυτούς που είναι μονίμως “υπό” στη πραγματική ζωή. Το ίντερνετ φαίνεται ότι δίνει τη ψευδαίσθηση της αποκατάστασης κάποιας φαινομενικά άδικης τάξης.
Ο Γιώργος Σιάμινος γεννήθηκε στα Σέρβια Κοζάνης (30/7/1984). Τελείωσε τις προπτυχιακές ( Ιστορικός-φιλόλογος) και μεταπτυχιακές σπουδές (Ιστορική Δημογραφία) στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα). Μεταξύ άλλων υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας φοιτητικού περιοδικού και υπεύθυνος φοιτητικής κινηματογραφικής λέσχης
http://www.theguardian.com/
http://www.kathimerini.gr/
http://www.onmed.gr/ygeia-
http://www.skai.gr/news/
http://www.kathimerini.gr/
http://www.onmed.gr/ygeia-
http://e-psychology.gr/
http://www.iatronet.gr/
