Το σώμα ως μέσο επίδειξης ή φόβου της έκθεσης. Το σώμα
το καλοκαίρι γίνεται το μέγα ζήτημα, σε μια εποχή που όλοι θεωρητικά αναζητούμε
τη χαλάρωση και την απομάκρυνση από τις δυσκολίες της πόλης και της ρουτίνας.
Και ακριβώς το καλοκαίρι είναι που σφηνώνει στο νου η έννοια της αυτοεικόνας...
"Πώς φαίνομαι;", "πώς να απαλλαγώ από τα περιττά κιλά;",
"πώς να έχω ένα τέλειο σμιλεμένο κορμί;"... Και στον αντίποδα
"σιγά μη σκάσω!", "εγώ δεν μπορώ να πλακώνομαι στα γυμναστήρια"
κοκ.
Όλα καταδεικνύουν ένα έντονο ενδιαφέρον για την τελειότητα, την τελειότητα
των γραμμών, των κιλών, της εικόνας όπως προβάλλεται και επιβάλλεται σε όλο το
σύγχρονο κόσμο με αυστηρό και ταυτόχρονα υπόγειο τρόπο. Στο φαρμακείο τα
προϊόντα αδυνατίσματος κατακλύζουν τα ράφια και τις προθήκες. Οι διαφημίσεις
είναι καλά στοχευμένες ώστε να αυξάνουν το άγχος για την αυτοεικόνα. Το τέλειο
δεν έχει πια φύλο, αφορά σε άνδρες και γυναίκες με αντίστοιχα κριτήρια. 
Και ο χρόνος μέχρι τις διακοπές
μοιάζει ένας αγώνας ταχύτητας για να φτάσω στο δικό μου τέλειο. Αυτοί που
ικανοποιούν την επιταγή της μόδας ποστάρουν τις φωτογραφίες τους από τις
παραλίες. Οι άλλοι δεν τολμούν, γιατί πως μια χοντρή γυναίκα να βάλει φωτογραφία
της με μαγιό; Όμως μια κάποτε χοντρή θα βάλει τώρα τη νέα της εικόνα στα social
media κομπάζοντας πως τα κατάφερε να νικήσει το λίπος. Αγωνία, άγχος,
δυσαρέσκεια. Το άτομο στρέφεται εναντίον του σώματος του ωσάν να είναι ο εχθρός
του. Το υποβάλει σε δίαιτες, κάψουλες που ευαγγελίζονται αδυνάτισμα, κρέμες και
άλλες λιγότερο ή περισσότερο κακοποιητικές παρεμβάσεις. Το σώμα υποφέρει για να
εμφανιστεί τελικά στην παραλία. Και μετά ξεχνιέται. Από Σεπτέμβριο επιστρέφει
πάλι σε μια κακοποιητική συμπεριφορά αδιαφορίας και παραμέλησης.
Το σώμα θέλει φροντίδα ώστε να
είναι όμορφο, δυνατό και ελκυστικό. Δε θέλει να υπακούει σε νούμερα και μεγέθη.
Η αισθητική δεν είναι η ένδειξη της ζυγαριάς και η ομορφιά δεν είναι το πιστό
αντίγραφο ενός μοντέλου της vogue. Η αίσθηση του σώματος πρέπει να δίνει
ελευθερία και χαρά και όχι περιορισμό και αυταρέσκεια.
Το σώμα είναι η ύλη,
η πρώτη ύλη, που χρειάζεται να αγαπήσω ώστε να αγαπηθώ...
Κατερίνα Παπανικολάου
