Ααα... όλα κ΄ όλα μην είμαστε και αχάριστοι. Αἰδώς Ἀργεῖοι, όταν κάτι είναι σωστό οφείλουμε να είμαστε τίμιοι και να το παραδεχόμαστε, όποιος και να το έκανε.
Αλλά τι τα θες αγαπητέ αναγνώστη; Λες και δεν τα ξέρεις; Δεν τα νιώθεις καθημερινά στο πετσί σου; Δεν συναντάς καθημερινά δίπλα σου, την κακομοιριά, τον φθόνο, την εκδικητικότητα, το μηδενισμό; Και άσε να λένε κάποιοι πως είναι στη φύση του ανθρώπου όλες οι παραπάνω μικρότητες, εσύ ξέρω πως από μικρός/η πάντα ήσουν με το δίκιο και το σωστό. Και όπως λέει και το... άσμα «το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε»
Φίλε αναγνώστη τώρα που μεγάλωσα και γω και ωρίμασα (;) κατάλαβα πως «τίποτα δεν πάει χαμένο, στην χαμένη μας ζωή». Από τα χρόνια του Δημοτικού σε θυμάμαι. Πάντα ήσουν ένα πολύ ποιο ώριμο παιδί από εμάς τα κωλόπαιδα. Όταν βάζαμε κρυφά στην καρέκλα κάποιου την Big Bubble για να καθίσει πάνω της, πάντα πεταγόσουν για να τον προειδοποιήσεις, αλλά και αν καθόταν δεν το έβαζες κάτω, δεν συμβιβαζόσουν με την αδικία, πεταγόσουν μπροστά και έλεγες με θάρρος «Κυρία- Κυρία- Κυρία ο Γιωργάκης το έκανε» ή όταν όλοι φωνάζαμε Ε! Ε! Εκδρομή έξω στην αυλή (ενώ είχαμε πάει μόλις πριν δύο μέρες ή είχε 50 πόντους χιόνι) εσύ ήσουν η φωνή της λογικής!
Ο κλασικός ο... γκρινιάρης νεοέλληνας πάντα θα βρίσκει αφορμές για να κριτικάρει τον διπλανό του και να μειώσει την αξία του. Μέσα στον ορυμαγδό των ξενόφερτων συμπεριφορών ξεχάσαμε την παράδοσή και τις αξίες μας. Ξεχάσαμε το απλά μα αληθινά- και για αυτό και σοφά- λόγια των παλιών, όπως την θυμόσοφη έκφραση που λέει, πως πρέπει να λέμε και «του στραβού το δίκιο». Αν και ο Aντώνης στραβός δεν είναι (πριν μερικούς μήνες έκανε επέμβαση στο μάτι, αφού κόντεψε να τυφλωθεί ο άνθρωπος εξαιτίας της υπερβολικής... προσπάθειας για την σωτηρία της χώρας) αλλά τετραπέρατος!
Λοιπόν φίλε αναγνώστη εγώ που πια «συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις» και έβαλα μυαλό, αφού είδα το φως το αληθινό, το λέω ξεκάθαρα και το φωνάζω δυνατά, χωρίς φόβο και με πολύ πάθος, ένα μεγάλο μπράβο στον Αντώνη, τον Σαμαρά από την Καλαμάτα!
Καλά θα κάνει ο Πρωθυπουργός μας και θα ανακοινώσει τα ονόματα του κυβερνητικού ανασχηματισμού μετά το τριήμερο του Αγίου Πνεύματός. Δεν είναι αλήθεια αυτά που διαδίδουν πολλοί κακεντρεχείς αντικυβερνητικοί παπαγάλοι, ότι προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα και να περισώσει τον Βενιζέλο από τους εξαγριωμένους Πασόκους μετά το 8ράκι των Ευρωεκλογών (βάζοντας κανέναν Πασόκο παραπάνω στο υπουργικό συμβούλιο), ώστε να μην πέσει η κυβέρνηση, ούτε ότι περιμένει και αυτός το email από την Τρόικα με τα ονόματα των νέων υπουργών. Παρεμπιπτόντως το 8 δεν είναι καλός αριθμός; Στα γκάλοπ έπαιρναν το... 3%. Γιατί η Ελλάδα τα πήγε καλύτερα στην eurovision (20η θέση); Ευρωπαϊκός διαγωνισμός τραγουδιού το ένα, ευρωεκλογές το άλλο, δηλαδή παρόμοια πράγματα!
Ο Αντώνης που όπως είναι γνωστό μιλάει ενίοτε με τον Θεό, θα χει αυτές τις μέρες την ευκαιρία να πάρει και μια δεύτερη γνώμη, λέγοντας και δυο κουβέντες με το Άγιο Πνεύμα. Έτσι Τρίτη- Τετάρτη μετά από βαθιά περισυλλογή και ακόμη σοφότερος (πόσο ακόμη; Ίσως στο μακρινοοοό μέλλον η επιστήμη φτάσει σε τέτοιο σημείο εξέλιξης που θα μπορεί να το αναλύσει) θα είναι έτοιμος να μας αποκαλύψει -επιτέλους- ποιοι θα είναι οι νέοι υπουργοί και υφυπουργοί, που θα πάρουν στις πλάτες τους το δυσβάστακτο έργο της διακυβέρνησης και της οικονομικής ανάκαμψης.
Ωστόσο ο Αντώνης μας εκτός από τις συνομιλίες που έχει με τις ανώτερες δυνάμεις( τώρα δεν αναφέρομαι, ούτε στον Θεό, ούτε στο Άγιο Πνεύμα, άλλα στην Μέρκελ, στην Τρόικα κτλ), όπως είναι γνωστό και όπως κάνει κάθε λαοφιλής πολιτικός συνομιλεί με τον απλό λαό, αφουγκράζεται της αγωνίες του και λαμβάνει σοβαρά υπ' όψιν τις προτάσεις και τις προτροπές του. Άλλωστε το απέδειξε για πολλοστή φορά, όταν μετά τις Ευρωεκλογές ανακοίνωσε πως «πήρε το μήνυμα» της κάλπης.
Και τι έκανε αυτή η πολιτική διάνοια μετά τη λήψη του μηνύματος; Την ποιο καινοτόμα πολιτική κίνηση του 21ου αιώνα στην πολιτική ζωή του τόπου, που ανοίγει νέους ορίζοντες στον εκσυχρονισμό του κοινοβουλευτικού συστήματος ( συγκρίσιμη μόνο με την φαεινή ιδέα του συμφοιτητή-συγκατοίκου του Γιωργάκη για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Έχω μια απορία πως χώρεσε τόσο μαζεμένο IQ μέσα στην μικρή και φτωχική φοιτητική κάμαρα του πανεπιστημίου Άμχερστ της Μασαχουσέτης;). Έκλεισε την Βουλή! Το εσπευσμένο κλείσιμο της βουλής δεν εντάσσεται σε κανένα πονηρό σχέδιο, αλλά αποσκοπεί σε ένα ποιο μικρό και ευέλικτο όχι μόνο κυβερνητικό σχήμα αλλά και κοινοβουλευτικό σώμα.
Άλλωστε για όλους εμάς που παρακολουθούμε με θαυμασμό και προσοχή την πορεία αυτής της κυβέρνησης- η οποία συνήθως κυβερνά με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου- η συγκεκριμένη πράξη είναι μια αναμενόμενη εξέλιξη. Γιατί να έχουμε και τους τριακόσιους στη βουλή και να αυξάνουν το κόστος λειτουργίας της (μόνο το κόστος λειτουργίας των κλιματιστικών που γλυτώσαμε αρκεί), αφού μπορεί η δουλειά να γίνει και με λιγότερους;
Ούτε έχουν καμιά βάση όλες αυτές οι αηδίες που βγαίνουν από τις ανθελληνικές μονταζιέρες πώς η πράξη του είχε σκοπό να κωλυσιεργήσει το αίτημα για προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την υπόθεση του εθνικόφρονα και πολύ καλού χριστιανού Μπαλτάκου, ούτε φυσικά με τις παραγραφές των όποιων αδικημάτων θα μπορούσαν να είχαν συντελεστεί από τις κυβερνήσεις Γιώργου Παπανδρέου και Λουκά Παπαδήμου. (Η μόνη ίσως υπόθεση που δεν παραγράφεται είναι αυτή του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου αναφορικά με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ). Και εννοείται ότι δεν πέρασε από το μυαλό κανενός (μόνο από την αρρωστημένη φαντασία μερικών) καλόπιστου Έλληνα πως τα θερινά τμήματα της Βουλής, εξαιτίας του μικρότερου αριθμού βουλευτών που παίρνουν μέρος σε αυτά είναι καλύτερα ελεγχόμενα από τα κόμματα, προκειμένου να περάσουν ανώδυνα κρίσιμα νομοσχέδια, όπως η μικρή ΔΕΗ, ο αιγιαλός, οι επικουρικές συντάξεις και οι φόροι υπέρ τρίτων.
Παίρνω λοιπόν το θάρρος και γώ να του προτείνω κάποια ονόματα για το νέο υπουργικό συμβούλιο. Φυσικά έχοντας κατά νου το λατινικό απόφθεγμα «Rex non potest peccare», εγκρίνω σαν ταπεινός υπήκοος εκ των προτέρων οποιαδήποτε σύνθεση υπουργικού συμβουλίου, αποφασίσει ο Άρχοντας του τόπου.
Υπουργείο προστασίας του πολίτη: Άδωνης Γεωργιάδης. Δεν λέω καλός ο Δένδιας, αλλά αριστερίζει κάποιες φορές επικίνδυνα. Δεν γίνεται να στερείς από τα σώματα ασφαλείας έναν άνθρωπο που έχει εκδηλώσει αμέτρητες φορές την αγάπη του προς αυτά και έχει δηλώσει ότι «Η αστυνομία πρέπει να έχει το δικαίωμα να σκοτώνει...». Τελευταίο κρούσμα σκληρής βίας εναντίον των σωμάτων ασφαλείας ήταν η προκλητική και άνανδρη τρομοκρατική επίθεση των καθαριστριών του ΥΠ.ΟΙΚ (που χαν το θράσος να διεκδικούν την εφαρμογή δικαστικής απόφασης που ορίζει την επαναπρόσληψη τους), με σκουπόξυλα, φαράσια και ψεκασμούς με καθαριστικό τζαμιών εναντίον των ανυπεράσπιστων και αθώων σωμάτων τους!
Υπουργείο παιδείας: Θοδωρής Ζαγοράκης. Και δεν το λέω επειδή είναι ΠΑΟΚτζης. Στην πολιτική έμαθα πάντα να είμαι αντικειμενικός και οπαδός της αλήθειας. Άσε που ο Ζαγο σαν αρχηγός της Εθνικής ανήκει σε όλους τους Έλληνες. Ο ορισμός του σαν υπεύθυνος στην επιτροπή Παιδείας και Πολιτισμού της Ευρωβουλής ξέρω πως δίνει ένα...παραπάνω κύρος στην χώρα, αλλά θεωρώ πως πρέπει άμεσα να ακυρωθεί. Δεν γίνεται να συνεχιστεί αυτή η διαρροή εγκεφάλων προς το εξωτερικό. Η υψηλή διανόηση του τόπου (και ο Θοδωρής αναμφίβολα ανήκει σε αυτή) πρέπει να μείνει εντός των συνόρων.
Υπουργείο εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης: Ανδρέας Λοβέρδος. Η περίφημες φράσεις του «δεν υπάρχει σάλιο» και «οι άνθρωποι σήμερα δεν πεθαίνουν κι'όλας» όταν ξανάταν υπουργός εργασίας, έχουν μείνει στην ιστορία. Σε ένα τέτοιο υπουργείο χρειάζονται ανθρωπιστές πολιτικοί με ευαισθησίες που θα συμπάσχουν με τους ανέργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους και τους απλήρωτους εργαζόμενους. Ο Ανδρέας έχει δείξει τέτοια δείγματα γραφής. Επί υπουργίας του, είχαμε περικοπές συντάξεων, εφάπαξ κτλ γεγονός που είναι εγγύηση για ακόμη μία πετυχημένη θητεία.
Υπουργείο Δημοσίων έργων. Το συγκεκριμένο υπουργείο χρειάζεται αποκλειστικά Πασόκο (μάλιστα προτείνω να κατοχυρωθεί και συνταγματικά), όχι μόνο γιατί κατά το παρελθόν σε αυτό το πόστο έχει διαπρέψει ο μεγάλος Κώστας Λαλιώτης (οι μαγαλοεργολάβοι δημοσίων έργων πρέπει άμεσα να του στίσουν έναν ανδριάντα και όχι όπως το συνηθίζουμε εμείς οι Έλληνες να αναγνωρίσουμε την προσφορά του μετά θάνατο) που άφησε την τεχνογνωσία την οποία ακολούθησαν πιστά οι επόμενοι, αλλά και γιατί θα είναι μια καλή πηγή εσόδων για το ΠΑΣΟΚ, τώρα που μειώθηκε η κρατική του χρηματοδότηση. Ένα μόνο όνομα θα πω Πάρις Κουκουλόπουλος και όποιος κατάλαβε-κατάλαβε...
Υπουργείο Διοικητικής μεταρρύθμισης: Εδώ Αντώνη βάζω βέτο. Σ΄ αγαπώ σ΄ εκτιμώ αλλά No Pasaran. Κάτω τα χέρια από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ανταλλάσσω την παραμονή του ακόμη και με τη μετακίνηση της Όλγας από το υπουργείο τουρισμού (παρόλο που έπιασε καλοκαίρι και θα ταν ωραίο να την βλέπαμε να παίζει ρακέτες σε κάποια παραλία) για χάρη του. Ο άνθρωπος έχει φανατικό fan club, δεν πρέπει να μας τον στερήσεις. Ότι και να πώ για τον Κυριάκο είναι λίγο, ευστροφία, διορατικότητα και άλλα πολλά, άσε που δεν είναι καιρός να θυμώσεις και τον Επίτιμο...
Υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης. Ένα όνομα μια ιστορία. Μιχάλης Ταμήλος. Κιμπάρης άνθρωπος βγαλμένος μέσα από τα σπλάχνα της ελληνικής μάνας γης. Μεγαλωμένος με γάλα Βλάχας... εβαπορέ και μπομπότα. Γνήσιος εκφραστής του βουκολικού τρόπου ζωής και με άρτιο επαρχιώτικο accent, που οι τζιτζιφιόγκοι της πρωτεύουσας θα ήθελαν τέσσερα εξάμηνα σε κάποιο ΤΕΙ ζωικής παραγωγής για να το αποκτήσουν. Θα πάνε οι αγρότες να κάνουν κανένα μπλόκο, θα πάει ο Ταμήλος από κει, θα πιουν δυο-τρία τσιπουράκια, θα σιγοτραγουδήσουν τα Καγκέλια και το μπλόκο θα χει ανοίξει σε χρόνο dt.
Υπουργείο Υγείας: Γιακουμάτος Αφού μας στέρησες τον Λιάπη πρέπει κάπως να μας αποζημιώσεις και ο Γεράσιμος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος.
Αντώνη ξέρω πως η συγκυβέρνηση έχει πολλά και άξια στελέχη, αλλά για να μην σε κουράζω σταματώ εδώ. Έχω τυφλή εμπιστοσύνη στη κρίση σου και πιστεύω πως μετά τον ανασχηματισμό θα συνεχίσουμε τα σταθερά βήματα μπροστά... προς τον γκρεμό!
Venceremos
Ο Γιώργος Σιάμινος γεννήθηκε στα Σέρβια Κοζάνης (30/7/1984). Τελείωσε τις προπτυχιακές ( Ιστορικός-φιλόλογος) και μεταπτυχιακές σπουδές (Ιστορική Δημογραφία) στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο (Κέρκυρα). Μεταξύ άλλων υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας φοιτητικού περιοδικού και υπεύθυνος φοιτητικής κινηματογραφικής λέσχης.
