Σέρβια Κοζάνης. 15
Ιουνίου 2014. Ώρα 11:00 το πρωί. Παίρνω την οχτώ μηνών μπέμπα και ανηφορίζουμε
στην πλατεία να δούμε τον ποδηλατικό γύρο. Πανελλήνιος πλέον αγώνας, δεκάδες εθελοντές,
αθλητές Έλληνες και ξένοι…γεγονός με τα όλα του. Να μην έχει τίποτα να ζηλέψει
από άλλα αθλητικά events της χώρας και μάλιστα για ένα άθλημα όχι και τόσο
προβεβλημένο.
Και
όλο αυτό ξεκίνησε από την διάθεση και την όρεξη νέων ανθρώπων. Ανθρώπων που δεν
κερδίζουν ΤΙΠΟΤΑ…απλά δίνουν.
Και
καθώς καθόμαστε στην πλατεία και σκέφτομαι πως σε μερικά χρόνια η μικρή μας μπέμπα
θα μπορεί να συμμετέχει στην μικρότερη κατηγορία, ήρθαν στο μυαλό πόσες ακόμα
δράσεις έχουν γίνει στη περιοχή, με πρωτοβουλία νέων ανθρώπων τα τελευταία χρόνια.
Επανίδρυση
της ομάδας μπάσκετ η οποία αριθμεί σήμερα πάνω από 150 μέλη, πίστα αεροπτερισμού
η οποία φιλοξενεί πανελλήνιους αγώνες, σύλλογος εθελοντών ο οποίος διοργανώνει
εδώ και χρόνια την επιτυχημένη έκθεση τοπικών προϊόντων, αγώνες κατάβασης longboard –οι πρώτοι
που φιλοξενήθηκαν σε ελληνικό έδαφος-, θεατρικό εργαστήρι με ήδη δύο επιτυχημένες
παραστάσεις, και φέτος ετοιμάζεται και το πρώτο lake party
στη λίμνη μας τέλη Ιουλίου.
Δράσεις
που οι περισσότερες οικονομικά δεν στηρίχτηκαν από κανέναν κρατικό παράγοντα,
δράσεις οι οποίες στηρίχτηκαν στην διάθεση και τον εθελοντισμό νέων ανθρώπων. Ανθρώπων
που αγάπησαν το τόπο τους και θέλουν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις ώστε να
τον κάνουν ιδανικό για τα παιδιά τους.
Ανθρώπων
που είδαν μία κωμόπολη να ζορίζεται να αναπτυχθεί όταν το χρήμα έρεε άφθονο από
την κρατική κάνουλα γιατί κάποιοι περνούσαν καλά σαν μονάδες και όχι σαν σύνολο.
Που
είδαν σαν μόνη δράση την τοπική ομάδα ποδοσφαίρου την οποία ξεζούμισαν ώστε να
αναδειχτούν κοινωνικά και να ωφεληθούν οικονομικά πουλώντας όνειρα ανόδου σε
μαγικές ποδοσφαιρικές κατηγορίες.
Που
περίμεναν έναν δήμο μήπως και διοργανώσει καμιά δημοτική βραδιά για να γεμίσουν
τα καλοκαίρια τους. Που κανένας δεν ξόδευε λεπτό από τη μέρα του ώστε να μαζέψει
φίλους για κοινές δράσεις αν δεν υπέβοσκε προσωπικό συμφέρον.
Ας
καθίσουν τώρα, στην άκρη να κοιτάνε τι μπορούν να κάνουν αυτοί που δεν έμαθαν
να ζητάνε αλλά έμαθαν να προσφέρουν.
Καλή
συνέχεια σε όλους!!!
*Την αφίσα που επέλεξα για την ανάρτηση την επέλεξα γιατί ο αγώνας longboard (ο οποίος φιλοξενήθηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα) έγινε χωρίς τη βοήθεια κάποιου φορέα, αλλά λόγω επιτυχίας, όλοι εκ των υστέρων "ζήτησαν" μερίδιο επιτυχίας
